“Vorm geen ongelijk span … Raak niet aan wat onrein is …”
2 Korinthiërs 6:14-17

STELLING 1

De basis voor afscheiding wordt gevonden in de natuur en hoedanigheid van God Zelf

De serafs die Jesaja in zijn visioen zag, boezemden groot ontzag in door een bepaald kenmerk van de Heer: “HEILIG, HEILIG, HEILIG is de HEERE der heerscharen!” (Jesaja 6:3). Het Hebreeuwse woord voor “heilig” (Kadesh) en het Griekse woord voor “heilig” (Hagios) hebben belde dezelfde basisbetekenis, namelijk “opzij gezet, afgescheiden”. Het woord “heiligen” is een vertaling van dezelfde Hebreeuwse en Griekse woorden en draagt hetzelfde basisidee. De serafs zelden eigenlijk: “AFGESCHEIDEN, AFGESCHEIDEN, AFGESCHEIDEN is de HEERE der heerscharen!”

I. God is absoluut afgescheiden van alles wat aards of geschapen is. Dit is een heiligheid van God­delijke Majesteit.

Bestudeer Psalm 99:1‑3 en Jesaja 57:15. Vergelijk Jesaja 6:1‑2.

II. God is absoluut afgescheiden van alles wat moreel onrein is. Dit is een heiligheid van Morele Zuiverheid.

Bestudeer Psalm 99:4‑9 en Psalm 24:3‑4. Vergelijk Jesaja 65

Om de leer van afscheiding te bestuderen moeten we dus beginnen bij GOD Zelf, en we moeten altijd het feit voor ogen houden van zijn ontzagwekkende heiligheid en Zijn afgescheidenheid: “Wees heilig, want IK BEN HEILIG’ (1 Petrus 1 ‑ 16).

Lees verder

In de loop der tijd zijn er veel boeken en zelfs films verschenen, die gebaseerd zijn op de bloedige geloofsvervolging in de eerste eeuwen van onze christelijke jaartelling. Het was een machtig hoofdstuk in de kerkgeschiedenis, toen het bloed der martelaren het zaad der kerk was. De mensen moesten kiezen tussen Christus of Caesar, want niemand kan twee heren dienen.

Dit koninkrijk binnen een koninkrijk, dit pelgrimsvolk in de wereld maar niet van de wereld, Joh. 17:14 dit uitschot der aarde vormde een indrukwekkend schouwspel voor de toenmalige wereld. Deze minderheidsgroep in een heidens land had de roepstem van Christus gehoord en moest niets hebben van de verering van Caesar. Er was een prijs te betalen en zij hebben die betaald. Sommigen werden voor de
leeuwen geworpen. Anderen werden naar de brandstapel verwezen. Hun brandende lichamen werden letterlijk de vlammende toortsen, die zij in geestelijk opzicht reeds waren geweest. Maar tien golven van vervolgingen konden deze vreemde sekte niet uitroeien. Integendeel, zij nam in kracht en omvang zienderogen toe.

Lees verder

Het goede begin

Niets is belangrijker in het leven van een Christen, dan het goede begin. Als wij goed beginnen, dan kunnen wij ook goed voortgaan.
Als wij verkeerd beginnen, zal het gehele verdere leven verkeerd zijn. Als iemand, die dit leest, tot de ontdekking komt, dat hij verkeerd begonnen is, dan blijft hem niets anders over, dan een nieuw en goed begin te maken.

In Johannes 1 : 12 lezen wij, wat het goede begin is. ‘Zo velen Hem aangenomen hebben, die heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden, namelijk, die in Zijn Naam geloven’. Het enige juiste begin van een Christenleven is: Jezus Christus aannemen!
Ieder, die Hem aanneemt, geeft Hij op hetzelfde moment macht een kind van God te worden. Wanneer de meest goddeloze mens in de wereld deze regels zou lezen en hij op dit ogenblik de Here Jezus aannemen als zijn persoonlijke Verlosser en Zaligmaker, dan zou hij op ditzelfde moment een kind van God worden.
Al is iemand met nog zoveel zorg opgevoed en angstvallig beschermd voor zonde en wereld — hij zal niet eerder een kind van God worden, dan wanneer hij de Here Jezus aanneemt. Wij zijn ‘kinderen Gods door het geloof in Christus Jezus’ (Gal. 3 :26) en op geen enkele andere wijze.

Wat betekent het, Jezus Christus aannemen? Het betekent, Jezus zò aanvaarden, dat Hij voor u alles is, waartoe God Hem voor ieder mens gemaakt heeft en aan leder mens aanbiedt. Jezus Christus is Gods gave. ‘Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een leder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar het eeuwige leven hebbe’ (Joh. 3 : 16). Sommigen aanvaarden deze wonderbare Gave van God door geloof. leder die deze Gave gelovig aanneemt, wordt een kind van God. leder, die deze Gave door ongeloof afwijst, gaat verloren; hij is reeds geoordeeld. ‘Wie in de Zoon gelooft, komt niet in het oordeel; wie echter niet gelooft, is reeds geoordeeld, omdat hij niet geloofd heeft in de Naam des eniggeboren Zoons van God’ (Joh. 3 : 18).

Lees verder

Het woord in de Bijbel voor ‘dopen’ is ‘Baptizo’ (w.w.) Dit werkwoord komt zo’n 80 x voor in het N.T.

Gebruik buiten het N.T. om:

• het zinken van een schip
• soldaten die een rivier of beek overstaken
• wassen van voorwerpen (borden, schalen enz.)
• verven van b.v. gordijnstof

Nederlandse betekenis: in een vloeistof dompelen. (onderdompelen)
Taal en geschiedkundig is men het er unaniem over eens dat in de eerste eeuw altijd door onderdompeling gedoopt werd. Naarmate de doopbeschouwing meer en meer sacramentalistisch werd kwam begieting en besprenging voor.

Lees verder

Als een mens tot geloof gekomen is, kan hij of zij dan nog verloren gaan? Over deze vraag heerst kennelijk nogal wat onduidelijkheid. Ieder heeft daar zo zijn eigen opvatting over. Sommigen, zoals bijv. de Evangelischen, leren dat als iemand tot geloof gekomen is, hij het eeuwige leven ontvangen heeft; en omdat eeuwig leven eeuwig leven is, is hij dus voor altijd behouden. Anderen, zoals bijv. de Reformatorischen, leren dat gelovigen wel degelijk tijdens hun leven van Christus af kunnen vallen en dus uiteindelijk niet zalig worden. Hoe zit dat nu precies? De eerste vraag die we ons daarbij stellen, is wat de Bijbel er van zegt.

De positie van de gelovige

Rom. 5:1-2
1 Wij dan, gerechtvaardigd zijnde uit het geloof, hebben vrede bij God, door onzen Heere Jezus Christus;
2 Door Welken wij ook de toeleiding hebben door het geloof tot deze genade, in welke wij staan, en roemen in de hoop der heerlijkheid Gods.

Het gaat hier om de positie van de wedergeboren mens, die vast en zeker is. Paulus schrijft immers aan gelovige, wedergeboren mensen. Die positie is vast en zeker op grond van de voorgaande verzen:

Rom. 4:23-25
23 Nu is het niet alleen om zijnentwil (Abraham) geschreven, dat het hem  toegerekend is;
24 Maar ook om onzentwil, welken het zal toegerekend worden, namelijk dengenen, die geloven in Hem, Die Jezus, onzen Heere, uit de doden opgewekt heeft;
25 Welke overgeleverd is om onze zonden, en opgewekt om onze rechtvaardigmaking.

Lees verder

De Bijbel verdeelt de tijd vanaf de schepping van Adam tot heden in zes ongelijke perioden, gewoonlijk “bedelingen” genoemd.

Een bedeling is een periode van tijd, waarin God Zich op een bijzondere wijze bezighoudt met mensen in betrekking tot de zonde en de verantwoordelijkheid van de mens.
Elke bedeling kan worden gezien als een nieuwe toetssteen voor de natuurlijke mens en elke bedeling eindigt in oordeel, hetgeen des mensen volkomen falen en onmacht laat zien.
Vijf van deze bedelingen zijn reeds geweest. Wij leven nu in de zesde bedeling en gezien de tekenen der tijden, aan het einde daarvan.

Lees verder

n het artikel van het blad Amen staat onder andere:

De laatste tijd staat de Maitreya weer in de belangstelling. Velen noemen hem “meester” of “christus “. Hij heeft een profeet, Benjamin Creme. In het blad “Share” worden zijn profetieën bekend gemaakt en wordt gesproken over zijn wonderbaarlijke verschijningen in verschillende menselijke gedaanten. Wij zijn hier getuige van de combinatie van een valse profeet, een valse christus en een valse leer gepaard gaande met wonderen. Precies zoals de Heer Jezus dat zei: “Want er zullen valse christussen en valse profeten opstaan en zij zullen grote tekenen en wonderen doen, zodat zij, ware het mogelijk, ook de uitverkorenen zouden verleiden. ^{Matth 24.24, Mark. 13:22} In april van dit jaar werd “de wederverschijning ” van Maitreya als dé christus op nieuw aangekondigd. Spoedig zal Maitreya zijn aanwezigheid onomstotelijk bewijzen en oproepen tot een eens gezinde inspanning om deze wereld te redden. Via de televisie zullen zijn woorden op grote schaal weerklinken. Onder zijn stimulans zullen de mensen krachtdadig de omstandigheden scheppen, waarin de mensheid in vrede kan leven …..

Lees verder

Gods Rechterhand

De eeuwige Godheid is onzienlijk. Als Hij Zich toont aan gelovigen, zien zij de Heere Jezus Christus, Die in de Bijbel de Rechterhand Gods wordt genoemd. Aan Hem is alle macht in de hemel en op de aarde gegeven, toen Hij uit de dood verrees. Hij is (nog) verborgen voor de wereld en Israël , maar gelovigen kennen Hem. De studie toont aan dat het begrip rechterhand in de Bijbel de uitdrukking is voor kracht, vrede, heil. De Rechterhand is de maximale heerlijkheid van God. Nu nog manifesteert die kracht zich in de hemel, maar binnenkort ook op de aarde. Zuchtend wacht de schepping tot Christus, de kracht Gods, zal verschijnen.

“Uw Rechterhand is verheerlijkt.”

Continue reading »

Het is een betreurenswaardige zaak, dat er onder oprechte christenen zoveel verdeeldheid bestaat over de aard en het tijdstip van de opname der gemeente. En er is niet alleen verdeeldheid, maar ook onzekerheid. Een veel gehoorde vraag op Bijbelstudieavonden is dan ook:”Wat denkt u, gaat de gemeente door de Grote Verdrukking, of wordt zij voor die tijd opgenomen?” Veel kinderen van God zijn onzeker geworden over de toekomst van de gemeente, omdat zij van hun stuk gebracht worden door de vele verschillende leringen, die over dit onderwerp door hun voorgangers gepredikt worden. Dat de opname van de gemeente, zoals die beschreven wordt in 1 Thessalonicenzen 4, het einde is van de aardse loopbaan van de gemeente, lijkt ons vanzelfsprekend, en wordt ook vrij algemeen aangenomen. De grote strijdvraag is echter: Wanneer vindt die opname plaats. Nu voorziet Gods Woord niet in een jaartal voor deze gebeurtenis, maar het geeft wel degelijk de volgorde aan van alle gebeurtenissen, die zich zullen afspelen rond de wederkomst van onze Heiland. En de Bijbel zegt zeer nadrukkelijk, dat de opname van de gemeente bovenaan staat op Gods agenda. Dat willen wij u aan de hand van de Schrift in het volgende laten zien.

Lees verder

Johannes 3:1-8

En er was iemand uit de Farizeeën, wiens naam was Nicodémus een overste der Joden, deze kwam des nachts tot Hem en zeide tot Hem: “Rabbi, wij weten, dat Gij van God gekomen zijt als leraar want niemand kan die tekenen doen welke Gij doet, tenzij God met hem is.” Jezus antwoordde en zeide tot hem.- “Voorwaar, voorwaar ik zeg u, tenzij iemand wederom geboren wordt, kan hij het Koninkrijk Gods niet zien.”

Nicodémus zeide tot Hem: “Hoe kan een mens geboren worden als hij oud is? Kan hij dan voor de tweede maal in de moederschoot ingaan en geboren worden? “Jezus antwoordde: “Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, tenzij iemand geboren wordt uit water en Geest kan hij het Koninkrijk Gods niet binnen gaan. Wat uit het vlees geboren is, is vlees, en wat uit de Geest geboren is, is Geest. Verwonder u niet, dat Ik u gezegd heb: Gijlieden moet wederom geboren worden.”

Lees verder

Iedereen schijnt te weten dat christendom in de praktijk tot uitdrukking komt in de bekende christelijke deugd van naastenliefde. Wat naastenliefde nu precies is, is bepaald niet duidelijk uit christelijke bron. Uit Bijbelse bron overigens wel, maar die heeft niet zo veel ingang gevonden. Sommigen zeggen zelfs: “Ook al geloof je niet in God, als je je naaste maar lief hebt, ben je een goed christen”. Dat is natuurlijk volstrekt onmogelijk, want als er geen God is, is er ook geen Christus en kunnen er dus ook per definitie geen christenen zijn.

Helaas denken veel christenen dat christendom een wijze van leven is, namelijk een religie. Als er al een Bijbelse religie of godsdienst bestaat, is het die van de Mozaïsche wet. Een afgeleide daarvan tot in onze dagen blijkt het judaïsme te zijn; de Joodse godsdienst. Die bestaat voor 100% uit wet. Maar christendom naar Bijbelse maatstaven is juist geen godsdienst of religie. Integendeel: christenen zijn juist degenen die verlost zijn van elke vorm van religie of godsdienst. Dat is wat de Bijbel ons leert.

We dienen wel God, maar daardoor zijn we niet godsdienstig of religieus in de taalkundige betekenis van de term, zoals we die vinden in alle woordenboeken. Wij worden namelijk niet behouden op grond van werken en dus ook niet op grond van ons praktische leven. Wij worden verlost, danwel gerechtvaardigd, danwel wedergeboren, op grond van geloof. In de praktijk betekent dat: geloof in – en dus vertrouwen op – het werk van iemand anders. Daarna is de vraag: hoe zit het dan met naastenliefde? Naastenliefde is natuurlijk toch een wijze van leven. Het schijnt dat dit moet: je móét je naaste liefhebben. Dat mag dan zo zijn, het staat ook inderdaad in de Bijbel, maar we zouden naar Bijbels voorbeeld dan eerst eens moeten beginnen met de vraag: Wie is mijn naaste?

Lees verder

In de loop der tijd zijn er veel boeken en zelfs films verschenen, die gebaseerd zijn op de bloedige geloofsvervolging in de eerste eeuwen van onze christelijke jaartelling. Het was een machtig hoofdstuk in de kerkgeschiedenis, toen het bloed der martelaren het zaad der kerk was. De mensen moesten kiezen tussen Christus of Caesar, want niemand kan twee heren dienen.

Dit koninkrijk binnen een koninkrijk, dit pelgrimsvolk in de wereld maar niet van de wereld, Joh. 17:14 dit uitschot der aarde vormde een indrukwekkend schouwspel voor de toenmalige wereld. Deze minderheidsgroep in een heidens land had de roepstem van Christus gehoord en moest niets hebben van de verering van Caesar. Er was een prijs te betalen en zij hebben die betaald. Sommigen werden voor de
leeuwen geworpen. Anderen werden naar de brandstapel verwezen. Hun brandende lichamen werden letterlijk de vlammende toortsen, die zij in geestelijk opzicht reeds waren geweest. Maar tien golven van vervolgingen konden deze vreemde sekte niet uitroeien. Integendeel, zij nam in kracht en omvang zienderogen toe.

Daarom moest satan van tactiek veranderen. Inplaats van het Christendom te vervolgen, maakte hij het populair.

Keizer Constantijn ging tot het Christendom over (ca. 313 A.D.) en verhief het tot staatsgodsdienst. Het was geen schande meer, Christen te zijn; maar een teken dat men met de tijd meeging. Een modekwestie dus. Duizenden onbekeerde Christenen voegden zich bij de kerk. Oude heidense offerfeesten werden omgezet in christelijke feesten. Het avondmaal des Heeren werd een offer in plaats van herinnering. Predikers werden priesters. Prachtige gebouwen en schitterende ceremoniën namen de plaats in van de eenvoudige eredienst in de catacomben.

Het Christendom veranderde niet de wereld, maar de wereld heerste over het Christendom. Wij hebben ons nimmer van deze geweldige tragedie kunnen herstellen.

Lees verder